Κάθε χρόνο σαν σήμερα θυμόμαστε τον συνάδελφο Λιμενοφύλακα Μαρίνο Ζαμπάτη, ο οποίος πριν από 25 χρόνια και ενώ υπηρετούσε στο Κλιμάκιο Ειδικών Αποστολών της Λιμενικής Αρχής Κέρκυρας, άφησε την τελευταία του πνοή στη θαλάσσια περιοχή του όρμου Παγανιά Θεσπρωτίας όταν τραυματίστηκε θανάσιμα κατά τη διάρκεια επιχείρησης καταδίωξης Αλβανών εμπόρων ναρκωτικών.
Σύμφωνα με τη γνωμάτευση της Ανώτατης Υγειονομικής Επιτροπής, ο Ζαμπάτης «απεβίωσε συνεπεία βαρείας κρανιοεγκεφαλικής κακώσεως, συνεπεία τραύματος εκ πυροβόλου όπλου κατά τη διάρκεια εμπλοκής πλωτού περιπολικού σκάφους του Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής με άλλο ταχύπλοο σκάφος».
Γεννήθηκε στην Πρέβεζα στις 28 Μαρτίου 1972 και κατατάχθηκε στο Λιμενικό Σώμα στις 4 Σεπτεμβρίου 1995 ως δόκιμος λιμενοφύλακας. Ήταν παιδί βιοπαλαιστών από το Μεγανήσι Λευκάδας. Ο πατέρας του ναυτικός, αγωνιζόταν στη θάλασσα, και η μητέρα του αγωνιζόταν στο σπίτι για την ανατροφή του γιου της. Μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον που τον έκανε να εκτιμά τον κόπο των άλλων και έμαθε να προσφέρει και να συμπαραστέκεται σε όποιον το είχε ανάγκη. Από μικρός δούλευε, ενώ παράλληλα πήγαινε και σχολείο. Όσοι τον γνώρισαν μαγεύτηκαν από την περηφάνεια του, την πηγαία καλοσύνη του, το χαμόγελό του, την ανιδιοτέλειά του, το ελεύθερο πνεύμα του, την τόλμη του.
Ως ελάχιστη ένδειξη τιμής το Λιμενικό Σώμα – Ελληνική Ακτοφυλακή έδωσε το όνομα του Μαρίνου Ζαμπάτη σε ένα από τα πιο σύγχρονα περιπολικά σκάφη του.
