Να αναζητήσουμε δράσεις που θα αγγίξουν τα καθημερινά προβλήματα

  ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΣ Χρήστος
Αντιπρόσωπος ΕΠΛΣ Κεντρικής Μακεδονίας

Ομιλία στο 14ο Τακτικό Συνέδριο Π.Ο.Ε.Π.Λ.Σ.

Όταν πριν από 4 χρόνια στην αρχή των οικονομικών περιπετειών για την Ελλάδα σε συζήτηση με φίλο μου μου ανέφερε “Χρήστο την βάψαμε ως χώρα ξέχνα δώρα και μισθούς παχυλούς”, θυμάμαι είχα γελάσει. Με λέξεις όπως ΔΝΤ, Τρόικα παντελώς άγνωστες από την ελληνική πραγματικότητα σήμερα μένω κατάπληκτος με τον ύπνο του δικαίου στο οποίο βρισκόμασταν όλοι ως κοινωνία λόγω των γνωστών αιτιών (πλουτισμός –ευπορία-αφθονία υλικών αγαθών –media κ.α).

Από τότε μέχρι τώρα το νερό μπήκε στο αυλάκι και μάλιστα από ότι φαίνεται με μονόδρομη κατευθυνόμενη πορεία. Από μια κοινωνία ευρισκόμενη μονίμως σε ένα μεθυστικό συμπόσιο υπερκατανάλωσης με όλα τα κοινωνικά πάθη που αυτό προκαλεί και κυρίως έλλειψη ηθικής σε όλα τα επίπεδα ,ξαφνικά μετατραπήκαμε σε φανατικούς υποστηριχτές της δικαιοσύνης και της ηθικής στοιχεία τα οποία ναι μεν ήταν έμφυτα στην ελληνική κοινωνία ,αλλά φρόντισαν να μας το ξαναθυμίσουν και τα media,εξυπηρετώντας το σκοπό τους.(Τα media φούσκωσαν το γεγονός των υπερπλήρων δημοσίων υπαλλήλων λες και αυτοί προσλήφθηκαν μόνοι τους και δεν εξυπηρετούσαν μικροκομματικά συμφέροντα πολιτικών και όλοι έπεσαν να τους φάνε.).

«Αφήστε το δημόσιο να λειτουργήσει απρόσκοπτα, καθώς έχει τρομοκρατηθεί με τα σενάρια περί απολύσεων» δήλωση του υφυπουργού κ. Ρουπακιώτη.

15.000 τελικά οι προαναγγελθέντες απολύσεις των δημοσίων υπαλλήλων με ένα ανθρώπινο κράμα αποτελούμενο και από ανθρώπους που είναι στην θέση του επίορκου και δεν έχουν καταδικαστεί ακόμα, εύκολη λεία  στο τέρας των καναλιών. Επικίνδυνες καταστάσεις και που ψηλαφίζω και σε ΠΔ του Υπουργείου μας, όταν από μια καταγγελία και μια ΕΔΕ που υπόκειται στην υποκειμενική κριτική και κρίση, μπορεί κάποιος να βγεί σε διαθεσιμότητα.

Σε όλη αυτήν την πραγματικότητα μια από τις αντιστάσεις που μπορεί να εξέλθει από τον πυρήνα του κοινωνικού ιστού είναι ο για άλλος μικρός ή μεγάλος, πετυχημένος ή αποτυχημένος, διαπλεκόμενος ή υγιής συνδικαλισμός. Ένας συνδικαλισμός που οπωσδήποτε και αυτός έχει βγει τραυματισμένος καθώς και αυτός ήταν θεσμικό μέλος και δρούσε σε αυτήν την υπνωτισμένη κοινωνία.

Μέσα σε αυτήν την πραγματικότητα υπάρχει και ο συνδικαλισμός του ΛΣ.Η ΠΟΕΠΛΣ, η Κεντρική Ομοσπονδία, είναι η αιχμή του δόρατος για τα στελέχη ΛΣ. Με μια παρουσία άρτιας οργάνωσης, άμεσης προσέγγισης στους εργαζόμενους ΛΣ, με ανακοινώσεις έντυπης και ηλεκτρονικής μορφής και όντας χωροταξικά δίπλα στο κέντρο των αποφάσεων, το Υπουργείο, κατορθώνει και δίνει καθημερινά τους μεγάλους και μικρούς αγώνες σε όλα τα γνωστά θέματα που απασχολούν τα στελέχη ΛΣ (υγειονομική περίθαλψη κ.α). Το έργο της δύσκολο. Ωστόσο εξίσου δύσκολο έργο, εάν όχι δυσκολότερο, έχουν να διεκπεραιώσουν οι Πρωτοβάθμιες Ενώσεις. Και αυτό γιατί πρέπει να κρατήσουν ζωντανή την σπίθα του συνδικαλισμού στις κατά τόπους Λιμενικές Αρχές και να παλέψουν με τους εχθρούς του, την αδιαφορία, την απογοήτευση και των ωχαδερφισμό.

Αυτήν την σημερινή κοινωνική αλλαγή απαιτείται οι Πρωτοβάθμιες Ενώσεις να τις ενσωματώσουν στους τρόπους δράσεις τους. Τα στελέχη ΛΣ δεν αρκούνται πλέον στην κατανάλωση των ίδιων σημαντικών αλλά τετριμμένων ζητημάτων. Είτε γιατί δεν γίνεται τίποτα λόγω της οικονομικής δυσπραγίας είτε γιατί ο κόσμος ψάχνει για νέες διεξόδους, τα τοπικά συμβούλια θα πρέπει να ξεπεράσουν την λογική του απλού μεταφορέα ειδήσεων της Κεντρικής Ομοσπονδίας και να αναζητήσουν δράσεις που θα αγγίξουν τον συνάδελφο στα καθημερινά του προβλήματα σε πρακτικό επίπεδο.

Σε μια εποχή που βρίθει από ενημέρωση και πληροφορία σίγουρα υπάρχει μια γκάμα νέων μοντέρνων ιδεών που θα μπορούσαν να έχουν επίκεντρο τον συνάδελφο, να ξεκινούν από αυτόν και να καταλήγουν σε αυτόν. Ειλικρινά ευχαριστιέμαι πολύ και συνάμα ζηλεύω που στις ιστοσελίδες της Νέας Πλεύσης φιγουράρει ο Παιδικός Σταθμός των συναδέλφων Ν. Αττικής και μάλιστα τώρα τελευταία κατορθώθηκε να σπονσοραριστεί μεμονωμένα και από γνωστή Γαλακτοβιομηχανία. Μου άρεσε που είδα δράσεις από Βόλο, από Κέρκυρα με μοίρασμα εκπτωτικών κουπονιών, από Γύθειο με μαθήματα διάσωσης, από την Ιστιοπλοϊκή Ομάδα Θεσσαλονίκης που με το Ι/Φ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (κατάκτηση παλαιοτέρου και του νυν Προέδρου της Κεντρικής Μακεδονίας) και για το κέφι τους τρέχουν σε αγώνες, από τον δικό μας Ν. ΣΑΜΑΡΑ που στην Κατερίνη συνδιοργάνωσαν φιλανθρωπικό ποδοσφαιρικό αγώνα με τους πυροσβέστες για την συγκέντρωση τροφίμων, από τον ΠΑΣΧΑΛΑΚΗ Χρήστο και ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ Αντώνη που με δική τους πρωτοβουλία δημιούργησαν ένα blog για την Ένωση Κεντρικής Μακεδονίας δίνοντας στον συνάδελφο το δικό του βήμα. Εάν τέτοιες συνεχόμενες δράσεις μπούν κάτω από την ομπρέλα των Πρωτοβάθμιων Ενώσεων πιστεύω στην συμμετοχή του κόσμου, στην αφύπνιση της συνδικαλιστικής συνείδησης και στην επιβράβευση των συνδικαλιστικών οργάνων.

Τέλος θα ήθελα να αναφέρω ότι είμαι οπαδός της διαφορετικότητας. Χαίρομαι που σε τέτοιου είδους συνέδρια συναντώ ράτσες από όλες τις γωνιές της Ελλάδος και που ορισμένες φορές εξελίσσονται και κοκορομαχίες. Στο τέλος ωστόσο επιβάλλεται να πρυτανεύσει η λογική όχι τόσο της συμφιλίωσης αλλά ίσως μιας τεχνοκρατικής αντίληψης ότι ουσιαστικά είμαστε υπάλληλοι μιας Εταιρείας που λέγεται «Εκπρόσωποι στελεχών ΛΣ» και πρέπει να τους υπηρετήσουμε τα μέγιστα. Αλλιώς αυτοί δηλ. τα μέλη του Λιμενικού Σώματος θα μας απολύσουν.