Απολογισμός εκδρομής Όσιου Πατάπιου – Αγ. Ιωάννη Μακρυνού
Την 11/10/2014 πραγματοποιήθηκε με επιτυχία ημερήσια προσκυνηματική εξόρμηση η οποία διοργανώθηκε από το Γρ. Θρησκευτικού Λ.Σ. ΕΛ.ΑΚΤ, σε μοναστήρια της Αττικής και της Κορινθίας.
Στελέχη του Λιμενικού Σώματος, πολιτικοί υπάλληλοι του ΥΝΑ, μαζί με φιλικά και συγγενικά πρόσωπα αναχωρήσαμε στις 09:00 από το Κεντρικό Κτίριο του ΥΝΑ στην Ακτή Βασιλειάδη, για τη Μονή του Οσίου Παταπίου στο Λουτράκι.
Ο ολόλαμπρος ήλιος που από την αρχή μας συντρόφευε ήταν οιωνός για μια υπέροχη εκδρομή και όντως στην περίπτωσή μας ίσχυσε το ρητό «η καλή ημέρα από το πρωί φαίνεται». Πρώτη στάση έγινε στον Ισθμό της Κορίνθου όπου θαυμάσαμε από κοντά το επίτευγμα της σύζευξης του Σαρωνικού με τον Κορινθιακό κόλπο.
Έπειτα σκαρφαλώσαμε στο Μοναστήρι του Οσίου Παταπίου, που σαν αετοφωλιά δεσπόζει στις πλαγιές των Γερανείων. Εκεί ακούσαμε με προσοχή τον βίο του Οσίου, την ιστορία της εύρεσης των λειψάνων του αλλά και της ιδρύσεως του μοναστηριού και προσκυνήσαμε το άφθαρτο σώμα του που βρίσκεται εντός μικρού σπηλαίου, το οποίο έχει διαμορφωθεί σε παρεκκλήσιο. Το σπήλαιο μάλιστα αυτό υπήρξε τόπος άσκησης αναχωρητών ήδη από τον 11ο αιώνα.
Βγαίνοντας από τον περιορισμένο χώρο του σπηλαίου αντικρίσαμε την απεραντοσύνη του ορίζοντα. Στα πόδια μας βρισκόταν το Λουτράκι και πιο πέρα ο Ισθμός, σαν γραμμή που ένωνε τις θάλασσες και έτεμνε κάθετα τη στεριά.
Έπειτα η πόλη της Κορίνθου. Γεμάτοι από εικόνες, επιβιβασθήκαμε στο λεωφορείο μας. Ακολουθώντας μια διαδρομή ανάμεσα στο πράσινο του πεύκου και το γαλάζιο της θάλασσας φθάσαμε στο Αλεποχώρι όπου απολαύσαμε σε ταβέρνα δίπλα στο κύμα το φαγητό μας. Και τα κρεατικά αλλά και τα ψαρικά ήταν, κατά γενική ομολογία, εξαίσια.
Στη συνέχεια μεταβήκαμε στο μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη του Μακρυνού. Μπαίνοντας, συναντήσαμε ένα πολύβουο μελίσσι από μοναχές να κινείται ασταμάτητα. Άλλες σκάλιζαν τα περιβόλια, άλλες καθάριζαν το χώρο, άλλες μας υποδέχονταν.
Συγκεντρωθήκαμε στο καθολικό (κεντρικό ναό) του μοναστηριού όπου προσκυνήσαμε το τίμιο λείψανο του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου και ακούσαμε την ιστορία του μοναστηριού. Αφού λάβαμε το καθιερωμένο κέρασμα, ξαναμπήκαμε στο καθολικό όπου παρακολουθήσαμε τον εσπερινό.
Το φως των λίγων κεριών που προσπαθούσαν να διαλύσουν το σχεδόν απόλυτο σκοτάδι αλλά και οι υπέροχες φωνές της γυναικείας μοναστικής χορωδίας δημιούργησαν ένα κατανυκτικότατο κλίμα και ανέβασαν τις καρδιές μας στα ουράνια.
Έπειτα μεταφερθήκαμε στην τραπεζαρία του μοναστηριού όπου ο πνευματικός της μονής π. Παύλος Παυλίδης μας πρόσφερε άφθονη πνευματική τροφή, μιλώντας μας για τις οικογενειακές σχέσεις και ιδίως για τις σχέσεις μεταξύ των συζύγων.
Με το νου και την καρδιά μας ακόμη στις υπέροχες μελωδίες των μοναζουσών και στα γεμάτα πατρική αγάπη λόγια του π. Παύλου, πήραμε το δρόμο της επιστροφής με γεμάτες τις μπαταρίες μας.
Εκ του Γραφείου Θρησκευτικού.
